Göç yollarından dönülür elbet
ama dönülemez de çoğu zaman
Ağır Kapı’daki gibi
dönünce bıraktığın yere kimse seni almaz
alsalar da artık sen istemezsin
bıraktığın yer senin değildir artık
taşı toprağı değildir dönmek istediğin
insanlardır, günlük hayattır
alışkanlıklarındır
sokaktaki kokular
eski okulunun duvarlarıdır
bütün bunlar artık senin değildir
kesintisizlik besler onları
senin alışkanlıkların yenidir
beklentilerin farklıdır
mutlulukların
neye sevindiğin aynı değildir
o yüzden geri dönemezsin artık
aslında gittiğin yer de yurdun olmaz
ışınlanırken ortada kalmış gibi olursun
yüzün iki tarafa da dönük
yerini bulmaya çalışırsın
elbette umut etmek yadigar bize
ama bulunduğun yerden memleketin için
neyi nasıl umut edeceğine bile karar veremezsin
umudunu yeni memleketine taşır ona bağlarsın
çocukluğunun kokuları
gençliğinin heyecanları
dostlarının anıları
hasretini taze tutar
hiç gideremeyeceğin bir hasretle öylece kalırsın
ne olduğunu
her zaman dillendirmediğin
eksiklik duygusuyla
yeni-eski yaşamını sürdürürsün
o zaman dersin ki
gurbet hep içerde
geldiğim yerde değil
benim gibiler memlekette de gurbette yaşar
bu sızı benim bir parçam
orda kalan ve gurbeti çekmeyenler
bütün güzellikleri kaybedip arkasından aramayanlar
arayanlar ise senin gibi gurbet acısındalar
ama kendi memleketlerinde
işte o zaman
rakılı akşamlar
fotoğraflar
şarkılar
masallar
anılar
yeni memleketinde seni başkalarına
anlatır
kartvizitindir senin
bütün bunları bilmen yine de
senin ülkeye dönüp
geçmişe dokunma isteğine engel olamaz
bu defa da onlara
kartvizitinin arka yüzünü
göstermek durumunda kalırsın
bunu yapmak istersin
çünkü ilk andan itibaren
ayrı diller ayrı yüzler belirir karşına
ama bütün bunlar
o kadar da kötü değildir
hatta iyidir bile
senin gurbetin artık pakete girer
içini dağlamaktan vazgeçer
bir de bakarsın eski dostlardan bazıları
senin şimdiki haline çok yakındır
eskiden uzakken
belki en az sancıyı ailenle yaşarsın
çünkü onlar seni zaten başka tanırlar
tanıdıkları kadarıyla severler
tanımadıkları yüzünü de bilmeden severler
onlarla olan sevginde kartvizitlere ihtiyaç yoktur
onların merakı senin onlarla ilgili merakınla aynıdır
sağlıklı mı, mutlu mu, ne çok özlemişim
ne iyi oldu görmek
keşke bir daha ayrılmasak
içindeki sızı şöyle der artık
keşke hiç kopmak zorunda kalmasaydım kökümden
ama yapraklarım solmadı
başka topraklarda kök salıyorum şimdi
umut etme yadigar kaldı bende elbette
ama sadece doğduğum ülkeye değil
yeni ülkeme diğer topraklara da yayılıyorum
bir de
giden mi suçludur her zaman
ne zaman başlar ayrılıklar
Aslında giden değil
kalandır terk eden
birimiz kendimize söylemeliydi bunu
geçmişi incitmeden
Göç Yolları - Ağır Kapı - Terkeden - Murathan Mungan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder