Seviyorum abi! Ya da aşkın içselliği

Yaşamın devindiren gücü yaşama isteği, yaşama sevincidir. Hayatta kalma isteği bir içgüdü ama içinde umudu ve sevinci taşımazsa köreliyor ve yok oluyor. Yaşama sevinci aşkla besleniyor, aşk hayranlığın, umudun, kendini mutlu hissetmenin kimyası. Mutlu olmak kendini sevme durumu. Kendini seven bir başka nesneyi severek mutlu olur.  Bir başka nesneyi seven bir şeyler vererek kendisini iyi hisseder. Kendini iyi hisseden üretken olur. Üretken olan başkalarını fark eder iyi iletişim kurar, kendine güvenir, kendine güvenen başkalarına saygı duyar. Kendine güven başkalarında hayranlık uyandırır, umut verir. Umut yaşamı devindirir. 

Bu zincir bozulmuşsa, kırılma noktası bulunup onarılmazsa kafa karışıklığı, iç huzursuzluğu ve mutsuzluk başlar.

Her aşk sevgili olmak anlamına gelmez, kediniz, köpeğiniz, bahar havaları, çok sevdiğiniz bir tat, koku sizde hayranlık ve aşk duygusu uyandırır ama onlarla sevgili olmazsınız. Aşk önce sizin sevebildiğinizi ve yaşadığınızı gösterir size. Siz aşık olunca mutlu olursunuz, size aşık olununca değil. Aşık olmak, olabilmek başlı başına yeterlidir mutlu olmak için.

O yüzden ‘Seviyorum abi!’ diyen mutludur.