gidiyorsun,
beni bana bırakıp
ayrılığa katlanıp
gidiyorsun
sen de benim gibi
ayrılığa katlanıp
artık bir derin sızıdır bize bizden kalan
içimizde saklanan
artık bir ömür boyudur
seni bana çağıran kalbimin kuytusunda
gece yarıları sokak lambaları
penceremde meraklı rüzgar
okul çocukarı pür telaş insanlar
hiçbir şey olmamış gibi
oysa içimden kopan
bir sen değilsin
umutlarım anılarım inançlarım var
kendime gülümseyen bir halim olsa da
için için akan gözyaşlarım var
Fikret Kızılok
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder