Gidiyorsun

gidiyorsun,
beni bana bırakıp
ayrılığa katlanıp
gidiyorsun
sen de benim gibi
ayrılığa katlanıp

artık bir derin sızıdır bize bizden kalan
içimizde saklanan
artık bir ömür boyudur
seni bana çağıran kalbimin kuytusunda

gece yarıları sokak lambaları
penceremde meraklı rüzgar
okul çocukarı pür telaş insanlar
hiçbir şey olmamış gibi

oysa içimden kopan
bir sen değilsin
umutlarım anılarım inançlarım var
kendime gülümseyen bir halim olsa da
için için akan gözyaşlarım var

Fikret Kızılok

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder