Kimin Yalnızısın?

sen kimin yalnızısın
öyle kimsesiz bakınıyorsun
ağır bir hüzün var sanki 
yalnızlıktan önce vurmuş

3 yorum:

  1. Ey kimliksiz gecelerimin Sehri,
    Ey düsümün betimlemesiz ruhu,
    Neyledin de beni böyle,
    Leyli-lal biraktin teninde..
    Sergüjesti bir hazin egitisimindeyim artik,
    Cuha misali vuruldum teninden.
    Bir de dilimden,
    Bir bulusmamiydi ilk bakismalarimiz,
    gök ile günesin sevisiginde.....

    Kac sabahin düsünden uyandim,
    sana,
    Hayyamdan alintilar yaparak,
    kac ayat okudum gözlerine,
    simdi dergahim bom-bos yürek misali,
    seni,
    sadece islak gecelerimin
    göz yagmurunda yikiyorum....

    Artik bütün Hayallerim yasta,
    Anilarim,
    aglamakli,
    duvar diplerinde..
    Artik cölümdeki serabin bile,
    kimiltisiz duruyor gözlerimde,

    Bilirsin,
    vabali agirdir ayriliklarin,
    Nah sol yanimi yakar,
    Derin derin,
    Kar etmiyor artik,
    Ne ayyas gecelerin sarhoslugu,
    ne simyacinin dualari.
    Gözlerim agliyor,
    gece karanliginin ,
    tam orta yerinden.....

    Serhat Can

    YanıtlaSil
  2. Tesekkur ederim Serhat :-)

    YanıtlaSil
  3. Yalnızlık yaratıcılığı geliştirir,
    itici güç olur,
    huzur olur,
    özgürlük olur,
    sonunda
    alışkanlık olur...

    Dinçer Karatepe

    YanıtlaSil